Νέα βιβλία στην βιβλιοθήκη του καφενείου (01/18)

ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ – Περικλής Κοροβέσης, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Εδώ και πάρα πολύ καιρό, το ενδιαφέρον μας για την Ελλάδα ήταν πολύ μικρό. Μέχρι που ο Αρτούρο Ούι κατέλαβε την εξουσία στην Αθήνα, την 21η Απριλίου 1967, και τα πράγματα άλλαξαν. Η παρισινή ιντελιγκέντσια είχε ξεχάσει αυτή τη χώρα, εντούτοις καυτό σημείο του κόσμου, και έστρεφε το ενδιαφέρον της σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Για την Ελλάδα είμαστε κακώς πληροφορημένοι. Ιδού λοιπόν κάποια έργα που θα μας επιτρέψουν να καταλάβουμε καλύτερα τη μοίρα αυτής της μικρής χώρας: Κατ’ αρχάς είναι οι Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση, μια μαρτυρία για τα βασανιστήρια που υπέστη. Ένας νέος άνθρωπος κρατείται στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών, στην οδό Μπουμπουλίνας, απέναντι από το Αρχαιολογικό Μουσείο.
Από την εποχή του βιβλίου του Αλέγκ “Η Ανάκριση” και την “Ομολογία” του Λόντον ποτέ δεν έτυχε να διαβάσουμε κάτι τόσο συγκλονιστικό όσο οι Ανθρωποφύλακες. Αλλά πρέπει να το παραλληλίσουμε περισσότερο με την “Ανάκριση”, γιατί και στις δύο περιπτώσεις οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι.
Παρεμπιπτόντως, μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για τη δολοφονία του Λαμπράκη, που έγινε παγκοσμίως γνωστή από το φιλμ Ζ. Ένας αστυνομικός λέει στον Κοροβέση, όταν αυτός ξαναβρίσκει τις αισθήσεις του: “Δεν θυμάσαι ότι σε πάτησε ένα αυτοκίνητο”. Οι “Ανθρωποφύλακες” είναι κάτι περισσότερο και καλύτερο από τις σαδιστικές μεθόδους. Μαρτυρούν έναν θρίαμβο που κατήγαγε ένας άνθρωπος απέναντι στα κτήνη και κατόρθωσε να ανασυγκροτήσει την προσωπικότητά του. Αλλά υπάρχουν κι άλλες συγκλονιστικές στιγμές, λεπτομέρειες για την ιεραρχία των βασανιστών που καταγράφηκαν ζωντανά από τον Κοροβέση.
“Εγώ είμαι ένα τίποτα”, εξομολογείται ένας βασανιστής. “Δεν είμαι παρά ένας φτωχός υπάλληλος, που έχει γυναίκα και παιδιά. Και τι μισθό παίρνω απ’ αυτή τη δύσκολη δουλειά; Έναν μισθό της πείνας. Δουλεύω είκοσι χρόνια και δεν έχω πουκάμισο ν’ αλλάξω. Είμαι κι εγώ ένας προλετάριος που τον εκμεταλλεύονται. Κάνω εγώ όλη τη σκληρή δουλειά. Και ποιος παίρνει τις προαγωγές; Ο Καραπαναγιώτης”.
Ο συγγραφέας των Ανθρωποφυλάκων απελευθερώθηκε -ο ολοκληρωτισμός έχει κι αυτός τα ατυχήματά του-, έγραψε αυτή την κατάθεση και ας δεχτεί τις ευχαριστίες μας.
ΤΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ, Ισπανικός Εμφύλιος 1936-1939 – Αβραάμ Γκιγιέν, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Το καλοκαίρι του 1936 ο φασιστικός στρατός του Φράνκο βρισκόταν σε απελπιστική κατάσταση. Οι δημοκρατικοί καταλάμβαναν τον Ιούλιο τις ζώνες με τη μεγαλύτερη βιομηχανική ανάπτυξη, τον μεγαλύτερο πλούτο και με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα στην Ισπανία. Ο ισπανικός λαός νικούσε στους δρόμους και καταλάμβανε στρατόπεδα σε μικρές και μεγάλες πόλεις, επιδεικνύοντας μεγάλο ηρωισμό.
Πώς χάθηκε, λοιπόν, η Ισπανική Επανάσταση; Ποιες ήταν οι αιτίες της ήττας; Ήταν τα πολιτικά ή τα στρατιωτικά λάθη που έκριναν την έκβαση του πολέμου; Τα στρατιωτικά λάθη ήταν μόνο απόρροια επιχειρησιακής ανικανότητας ή και συγκεκριμένων πολιτικών στρατηγικών και τακτικών; Υπό ποιες προϋποθέσεις η σύγκρουση με τους φασίστες θα είχε αίσια έκβαση;
Ο Αβραάμ Γκιγέν, πολεμιστής και ο ίδιος στις μάχες εναντίον του Φράνκο, αναλύει τις αιτίες της ήττας των δημοκρατικών από στρατιωτική πλευρά, δίνοντας μια πλήρη εικόνα από κάθε ξεχωριστό μέτωπο του πολέμου, συνδέοντας όμως τα λάθη στα πεδία των μαχών με τα λάθη και τα αντικρουόμενα συμφέροντα στο πεδίο της πολιτικής.
Η ήττα, τελικώς, δεν ήταν πρωτίστως ή μόνο στρατιωτική· ήταν αποτέλεσμα μιας αδυσώπητης πολιτικής μάχης για μια εξουσία που, από ένα σημείο και μετά, δεν εδραζόταν πουθενά.

Το καλοκαίρι του 1936 ο φασιστικός στρατός του Φράνκο βρισκόταν σε απελπιστική κατάσταση. Οι δημοκρατικοί καταλάμβαναν τον Ιούλιο τις ζώνες με τη μεγαλύτερη βιομηχανική ανάπτυξη, τον μεγαλύτερο πλούτο και με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα στην Ισπανία. Ο ισπανικός λαός νικούσε στους δρόμους και καταλάμβανε στρατόπεδα σε μικρές και μεγάλες πόλεις, επιδεικνύοντας μεγάλο ηρωισμό.
Πώς χάθηκε, λοιπόν, η Ισπανική Επανάσταση; Ποιες ήταν οι αιτίες της ήττας; Ήταν τα πολιτικά ή τα στρατιωτικά λάθη που έκριναν την έκβαση του πολέμου; Τα στρατιωτικά λάθη ήταν μόνο απόρροια επιχειρησιακής ανικανότητας ή και συγκεκριμένων πολιτικών στρατηγικών και τακτικών; Υπό ποιες προϋποθέσεις η σύγκρουση με τους φασίστες θα είχε αίσια έκβαση;
Ο Αβραάμ Γκιγέν, πολεμιστής και ο ίδιος στις μάχες εναντίον του Φράνκο, αναλύει τις αιτίες της ήττας των δημοκρατικών από στρατιωτική πλευρά, δίνοντας μια πλήρη εικόνα από κάθε ξεχωριστό μέτωπο του πολέμου, συνδέοντας όμως τα λάθη στα πεδία των μαχών με τα λάθη και τα αντικρουόμενα συμφέροντα στο πεδίο της πολιτικής.
Η ήττα, τελικώς, δεν ήταν πρωτίστως ή μόνο στρατιωτική· ήταν αποτέλεσμα μιας αδυσώπητης πολιτικής μάχης για μια εξουσία που, από ένα σημείο και μετά, δεν εδραζόταν πουθενά.
ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ, Ριζοσπαστική Αυτονομία – Σερζ Λατούς, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Η σκέψη του Κορνήλιου Καστοριάδη υπό το πρίσμα της κριτικής στην τυφλή ανάπτυξη, την απεριόριστη επέκταση της παραγωγής και της κατανάλωσης.
Ο Καστοριάδης έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος του έργου του στο ερώτημα με ποιο τρόπο μπορεί η κοινότητα να επανοικειοποιηθεί τους θεσμούς της, τη δημιουργική της δύναμη και την αυτονομία της. Η μελέτη του καστοριαδικού έργου είναι σήμερα απαραίτητη, περισσότερο από ποτέ, για την ανάπτυξη μιας θεμελιώδους κριτικής στο καπιταλιστικό σύστημα.
Οι κοινωνίες θεμελιώθηκαν πάνω σε αντιλήψεις που επέτρεπαν στα μέλη τους να νοηματοδοτήσουν ό,τι γινόταν μέσα και έξω από αυτές. Αυτοί οι “θεσμοί” -καρπός του συλλογικού φαντασιακού- ονομάζονταν πνεύματα, πρόγονοι, ήρωες, θεοί… Στις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες, τη θέση τους πήρε η “οικονομία”. Η ακλόνητη πίστη στην οικονομική μεγέθυνση, τη δύναμη της τεχνολογίας και την ανάπτυξη είναι η έκφραση της φαντασίωσης για μια ορθολογική κυριαρχία επί του κόσμου, η οποία όμως απειλεί πια την ίδια την επιβίωσή του. Είναι ανάγκη να σπάσει αυτό το φαντασιακό, για να πετύχουμε την αυτονομία, ανακτώντας τη συνείδηση της επαναστατικής μας δύναμης για τη δημιουργία νέων θεσμών.
Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω της ατομικής αυτονομίας και της συμμετοχής όλων στις αποφάσεις που τους αφορούν. Αντίθετα με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, η οποία αποξενώνει τους αντιπροσώπους από αυτούς που αντιπροσωπεύουν, η άμεση δημοκρατία, την οποία επαγγέλεται ο Καστοριάδης, είναι δυνατή με προϋπόθεση τη δημοκρατική παιδεία των ελεύθερων πολιτών.
ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΤΕΙΧΟΣ – Συλλογικό – Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Πόσο εύκολο είναι να ονομάζεσαι Γιονάταν, Γιούρι, Τάλι, Γκιλ, Σάρα, Ρουθ και να θέλεις να απαλλαγείς από τα “σιωνιστικά γυαλιά” που -στις πλείστες των περιπτώσεων- σου έχουν φορέσει από την ημέρα που γεννήθηκες στο Ισραήλ; Και ποιο είναι το τίμημα αν τολμήσεις να το κάνεις; Να μεγαλώνεις σε ένα εθνικιστικό περιβάλλον, να μαθαίνεις αριθμητική στο σχολείο μετρώντας τανκς αντί για μήλα και η μπάλα σου να πέφτει συνέχεια σε πόδια στρατιωτών που φυλάνε κάθε γωνιά στο όνομα της “ασφάλειας”. Και τι θα συμβεί αν μια μέρα η συνείδησή σου ξυπνήσει και καταλάβει το νόημα του σιωνισμού και της κατοχής; Αν μια μέρα σπάσει τα τείχη του φόβου, του ρατσισμού, του εθνικισμού που για χρόνια χτίζουν μέσα στο κεφάλι σου; Αν αρνηθείς να υπηρετήσεις στον στρατό για να μη γίνεις συνένοχος στο έγκλημα; Και αν τελικά αποφασίσεις ότι η ελευθερία δεν μπορεί να είναι προνόμιο των λίγων “εκλεκτών” και σταθείς στο πλευρό των καταπιεσμένων;
Αυτοί είναι οι Αναρχικοί Ενάντια στο Τείχος: μία από τις πιο γενναίες και αφοσιωμένες ομάδες που δουλεύουν ενάντια στην κατοχή. Πηγαίνουν εκεί που άλλοι Ισραηλινοί φοβούνται να πάνε, βάζουν τους εαυτούς τους τακτικά σε σωματικό και συναισθηματικό κίνδυνο, και οικοδομούν ένα εντελώς νέο επίπεδο συμμαχιών με τους Παλαιστίνιους που αγωνίζονται για δικαιοσύνη.
ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΜΠΑΤΣΩΝ – Φρεντερίκ Α. Φαζαρντί, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Να καθαρίζουν μπάτσους, έτσι, στα καλά καθούμενα, είναι ήδη κάτι το ασυνήθιστο. Μα να τους λιανίζουν κιόλας, να τους κόβουν φέτες, κομματάκια και στο τέλος να τους τρώνε, αυτό πια μοιάζει στ’ αλήθεια με αστείο. Μόνο που οι τρεις τύποι είναι μάλλον από αυτούς που κάνουν αστεία στα σοβαρά.
«Ένας από τους λαμπρότερους εκπροσώπους μιας γενιάς συγγραφέων, ο Φαζαρντί έβαλε τη σφραγίδα του στο γαλλικό αστυνομικό μυθιστόρημα γράφοντας βιβλία ανατρεπτικά, μαύρα, βίαια, στρατευμένα… Γι’ αυτόν, το νουάρ μυθιστόρημα είναι το καλύτερο μέσο διερεύνησης της σύγχρονης κοινωνίας… Το “Φονιάδες Μπάτσων” επιβάλλεται αμέσως ως αριστούργημα, με έναν καινούργιο τόνο και μια γραφή κοφτή, αποτελεσματική, χωρίς παραχωρήσεις» (Εφημερίδα Liberation)
«Το “Φονιάδες Μπάτσων” ήταν ένα βιβλίο γραμμένο με τόση βία και οργή, που μας άφησε όλους άναυδους» (Ζαν Βωτρέν, συγγραφέας)
«Ένας μεγάλος συγγραφέας που, μαζί με τον Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ, άλλαξε εκ βάθρων το αστυνομικό μυθιστόρημα τη δεκαετία του 1970» (Περιοδικό Le Nouvel Observateur)
«[Για τον Φαζαρντί] το νουάρ μυθιστόρημα είναι ένα μέσο συνέχισης της επανάστασης» (Περιοδικό Marianne)

Νέα βιβλία στην δανειστική βιβλιοθήκη του Μπεγιριού

ΝΑ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ – Κάρλος Τάιμπο, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες μιας ορατής πλέον αναβίωσης της ελευθεριακής σκέψης, αναβίωση που χρωστάει πολλά στη χρεοκοπία της σοσιαλδημοκρατίας και του «υπαρκτού σοσιαλισμού», την ίδια στιγμή που ο καπιταλισμός εισέρχεται σε μια φάση τελικής διάβρωσης ως την ώρα της οριστικής του κατάρρευσης.
Το βιβλίο αυτό αναστοχάζεται και εξετάζει πολλές από τις συζητήσεις εκείνων που συμμετέχουν στα σύγχρονα ελευθεριακά ρεύματα. Ταυτόχρονα μελετάει χωρίς δογματισμούς τη θεωρητική πρόταση του αναρχισμού, την κριτική του στη φιλελεύθερη δημοκρατία και την υπεράσπιση της άμεσης δημοκρατίας και της άμεσης δράσης· την απάντηση στο κράτος και τον καπιταλισμό, το στοίχημα για τη δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων και αποεμπορευματοποιημένων αυτόνομων χώρων· τη σχέση του ελευθεριακού κόσμου με τον φεμινισμό, την οικολογία, τον αντιμιλιταρισμό και τις αλληλέγγυες δράσεις.
Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ – Μάρει Μπούκτσιν – Α. Ρόμπερτς, Εκδ. Ελεύθερος Τύπος
[…] Κατανοημένη όμως πλατιά, η οικολογία ασχολείται με την ισορροπία της φύσης. Στο μέτρο που η φύση συμπεριλαμβάνει και τον άνθρωπο, η επιστήμη ασχολείται βασικά με τον εναρμονισμό ανθρώπου και φύσης. Αυτή η οπτική έχει εκρηχτικές συνέπειες. Οι εκρηχτικές συνέπειες μιας οικολογικής προσέγγισης προέρχονται όχι μόνο απ’ το γεγονός ότι η οικολογία αποτελεί ουσιαστικά μια κριτική επιστήμη – είναι πραγματικά κριτική σ’ ένα βαθμό που δεν κατόρθωσαν να φθάσουν τα πιο ριζοσπαστικά συστήματα της πολιτικής οικονομίας – αλλά κι επειδή είναι επίσης μια ενοποιητική κι ανοικοδομητικής επιστήμη. Αυτή η ενοποιητική κι ανοικοδομητική πλευρά της οικολογίας, ανεπτυγμένη ως τις τελικές της συνέπειες, οδηγεί άμεσα σε αναρχίζουσες περιοχές της κοινωνικής σκέψης. Γιατί, σε τελευταία ανάλυση, είναι αδύνατο να κατορθωθεί ο εναρμονισμός ανθρώπου και φύσης, δίχως τη δημιουργία μιας ανθρώπινης κοινότητας, η οποία να ζει σε μια διαρκή ισορροπία με το φυσικό της περιβάλλον.
REBELLIOUS MOURNING, THE COLLECTIVE WORK OF GRIEF – Cindy Milstein, AK PRESS
We can bear almost anything when it is worked through collectively. Grief is generally thought of as something personal and insular, but when we publicly share loss and pain, we lessen the power of the forces that debilitate us, while at the same time building the humane social practices that alleviate suffering and improve quality of life for everyone. Addressing tragedies from Fukushima to Palestine, incarceration to eviction, AIDS crises to border crossings, and racism to rape, the intimate yet tenacious writing in this volume shows that mourning can pry open spaces of contestation and reconstruction, empathy and solidarity. With contributions from Claudia Rankine, Sarah Schulman, David Wojnarowicz, Leanne Betasamosake Simpson, David Gilbert, and thirty-two others. Also includes a 32-page color insert featuring artists like Jet Chalk, Oree Originol, Melanie Cervantes and Jesus Barraza, and more.

Την Δευτέρα 22-1-2018, το Χαλικούτι θα λειτουργήσει από τις 18:00 και μετά, λόγω συνέλευσης των εργαζομένων.

Την Δευτέρα 22-1-2018, το Χαλικούτι θα λειτουργήσει από τις 18:00 και μετά, λόγω συνέλευσης των εργαζομένων.
Τα λέμε μετά…

Γλέντι οικονομικής ενίσχυσης της δημιουργίας ταμείου ιατρικής περίθαλψης του Α.Σ.Λίβα

Αυτό το Σάββατο, σας περιμένουμε πρώτα στο Χαλικούτι, κι έπειτα στο Τζεπέτο μετά τον αγώνα του Λιβας Α.Σ. Ρεθυμνου με τον Φοίνικα Σελλιών (όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, όσο κι αν έρθει το σκόρ) για να στηρίξουμε τη δημιουργία ταμείου ιατρικής περίθαλψης του συλλόγου!
από τις 18.00 στο Χαλικούτι για γλέντι, κι από τις 22.00 στο Τζεπέτο για πάρτυ!

Ημερολόγια του 2018 στα ράφια της βιβλιοθήκης του καφενείου

ATZENTA [5 euros]

Το Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών δημιουργήθηκε το 2010 σε μια συγκυρία όπου από τη μια πλευρά μια σκληρή καπιταλιστική αναδιάρθρωση εφορμούσε με όχημα την “οικονομική κρίση” και από την άλλη ο ριζοσπαστικός χώρος, με πρόσφατη την εμπειρία της κοινωνικής έκρηξης του Δεκέμβρη του ’08, βρισκόταν σε μια άνθιση δραστηριοποίησης, εκφράζοντας την πηγαία και αυθόρμητη κοινωνική οργή. Σε εκείνες τις δεδομένες συνθήκες, όπου αφενός η συστημική αναδιάρθρωση εμπεριείχε την κατασταλτική αναβάθμιση και τη δικονομική θωράκιση των προνομιούχων και αφετέρου η κινητικότητα του συνόλου των αγωνιζόμενων παρήγαγε μια πολλαπλή επιθετικότητα (από τη δυναμική εργατική αλληλεγγύη, τις μαζικές συγκρούσεις, τις καταλήψεις κτιρίων και δημόσιων χώρων, τις συλλογικές άμεσες δράσεις, μέχρι και τις ένοπλες επαναστατικές ενέργειες), ανέκυψε το ζήτημα των δεκάδων πολιτικών κρατουμένων. Και μάλιστα πολιτικών κρατουμένων που εξαιτίας της αναβάθμισης των τρομονόμων και του δικαστικό-κατασταλτικού συμπλέγματος, αλλά και σε συνάρτηση πάντα με την κλιμάκωση της ίδιας της επαναστατικής δράσης, αντιμετώπιζαν πλέον βαριές ή και μακρόχρονες καταδίκες. Προέκυψε, δηλαδή, μια κατάσταση πρωτόγνωρη για την πλειοψηφία του ριζοσπαστικού χώρου της μεταπολίτευσης. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα της κατάστασης αυτής διαφαινόταν ότι θα αποτελέσουν η σφοδρότητα και η διάρκεια. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο συγκροτήθηκε το Ταμείο Αλληλεγγύης που ως αρχικό στόχο έθεσε τη συνεπή και σταθερή στήριξη όσων διώκονται ή φυλακίζονται για την ανατρεπτική τους δράση και τη συμμετοχή τους στους κοινωνικούς αγώνες. Βασικός στόχος της δομής αποτέλεσε εξαρχής η εξασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης για τους φυλακισμένους συντρόφους μέσα από μια κινηματική διαδικασία που θα πήγαινε την υλική διάσταση της αλληλεγγύης ένα βήμα παραπέρα από τις οικογενειακές και στενές φιλικές/συντροφικές σχέσεις. Από εκεί και πέρα ανάμεσα στις προτεραιότητες των ανθρώπων που το απαρτίζουν παραμένουν οι έμπρακτες κινήσεις αλληλεγγύης, το χτίσιμο γεφυρών επικοινωνίας των μέσα με τους έξω και η ανάπτυξη κοινών αγώνων εντός και εκτός των τειχών.Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, με τις συνεχόμενες διώξεις και φυλακίσεις, κρίνουμε ότι η ύπαρξη του ταμείου παραμένει επίκαιρη και αναγκαία. Ένα ακόμα λιθαράκι μέσα σε ένα μωσαϊκό που χτίζουν οι πολύμορφοι αγώνες ενάντια στις φυλακές και που προτρέπουν να δράσουμε απέναντι σε έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες του συστήματος καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Απέναντι στο έγκλημα του εγκλεισμού που αναπαράγει ταξικές ανισότητες φόβο και υποταγή.

Στηρίζουμε τους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές
ΥΛΙΚΑ-ΗΘΙΚΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΑ

Ταμείο Αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών

 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΓΡΑΦΕΙΟΥ [3 euros]

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟ ΧΑΛΙΚΟΥΤΙ

Την Πέμπτη 13/7 φιλοξενούμε στον πεζόδρομο με τεράστια χαρά για ακόμα ένα καλοκαίρι το μουσικό σχήμα Σκίουρο5!
Μουσικές ταξιδιάρικες, διάθεση γκρουβάτη & ας ελπίσουμε ατμόσφαιρα δροσερή… Ραντεβού μετά τις 21:00 λοιπόν!

TsiknoΠέμπτη στη Χαλούμπα!

Αγαπητοί/ες,  οι εργαζόμενες/οι των δύο συνεργατικών ενώνουμε τις υπεργαλαξιακές συνεργατικές δυνάμεις υπό το νόστιμο γκρι της τσίκ νας που όλους μας συναρπάζει …
ψηθείτε για ψησίματα, για παραδοσιακά αποκριάτικα παιχνίδια και για βαψίματα στον πλανήτη Τζεπέττο από το μεσημέρι. Πιο νωρίς ή πιο αργά κάνουμε μια βόλτα από το νεοσύστατο μπακάλικο του Δικτύου Χωρίς Μεσάζοντες στην Καλλιθέα .

winter party #2

 

Μάλλον καθιερώνεται : μια φορά το μήνα το Χαλικουτάκι μεταμορφώνεται σε μπαρ , σπάει τους αυστηρούς (..) του κανόνες και γκρουβάρει αυτή τη φορά στο έλεος του Dj ShaStar … Από τις 22:00 και βάλε στο μαγικό κουτί…Παρασκευή και 13