TsiknoΠέμπτη στη Χαλούμπα!

Αγαπητοί/ες,  οι εργαζόμενες/οι των δύο συνεργατικών ενώνουμε τις υπεργαλαξιακές συνεργατικές δυνάμεις υπό το νόστιμο γκρι της τσίκ νας που όλους μας συναρπάζει …
ψηθείτε για ψησίματα, για παραδοσιακά αποκριάτικα παιχνίδια και για βαψίματα στον πλανήτη Τζεπέττο από το μεσημέρι. Πιο νωρίς ή πιο αργά κάνουμε μια βόλτα από το νεοσύστατο μπακάλικο του Δικτύου Χωρίς Μεσάζοντες στην Καλλιθέα .

η 2η Ευρωμεσογειακή συνάντηση εργαζομένων σε λίγα λεπτά…

Ένα μεγάλο μπράβο στη συνδιοργάνωση που απέδειξε για άλλη μια φορά πως δεν χρειαζόμαστε χορηγούς, γυαλιστερά πατώματα και φανταχτερούς ομιλητές. Οι περίπου 50 ομιλίες εργατών και ανθρώπων του αγώνα, η υπέρ το δέον μέριμνα της διοργάνωσης για την κάλυψη των καθημερινών μας αναγκών, οι ακούραστη διερμηνεία είναι λίγα μόνο από τα χαρακτηριστικά που καθόρισαν το τριήμερο. Ως Κιβώτιο θα δημοσιέυσουμε σύντομα το κομμάτι της εισήγησης που παρουσιάσαμε και μια γενικότερη αποτίμηση της πολύ σημαντικής αυτής συνεύρεσης.
Ευχαριστούμε το συνεργατικό εγχείρημα Obscura απο το Ρέθυμνο που φρόντισε να διατηρήσει στη μνήμη μας το χρώμα, τον ήχο και τη γεύση εκείνων των ημερών.
Η αυτοδιαχείριση στους χώρους εργασίας είναι κάτι το συγκεκριμένο…

Τρέιλερ από την 2η Ευρωμεσογειακή Συνάντηση που πραγματοποιήθηκε 28,29,30 Οκτώβρη στη ΒΙΟΜΕ.

ευχαριστήρια ανακοίνωση Κιβωτίου για το διήμερο

ευχαριστούμε όλους όσοι πλαισίωσαν το διήμερο γενεθλίων του συνεταιρισμού αποδεικνυοντας πως….

κάποιος είναι τόσο μεγάλος όσο ο εχθρός που διάλεξε να παλέψει, κι ότι κάποιος είναι τόσο μικρός όσο μεγάλος είναι ο φόβος που τον διακατέχει. Διάλεξε ένα μεγάλο εχθρό , κι αυτό θα σε αναγκάσει να μεγαλώσεις για να μπορέσεις να τον αντιμετωπίσεις. Μίκρυνε το φόβο σου , γιατί αν μεγαλώσει, εσύ θα γίνεις μικρός. Οι κυβερνήσεις τρέμουν το λαό γι αυτό και έχουν τόσους στρατιώτες και αστυνομικούς. Έχουν ένα φόβο πολύ μεγάλο . Κατά συνέπεια οι ίδιες είναι πολύ μικρές. Εμείς φοβόμαστε τη λήθη, που πάμε να τη μικρύνουμε με πόνο και αίμα. Γι αυτό είμαστε μεγάλοι…..

αφιερωμένο σε όλους …εμάς.

το κιβώτιο στη 2η Ευρωμεσογειακή συνάντηση 28/29 και 30 Οκτώβρη

14639613_1784462851837263_2586061253386580176_n
Μέσα στην επονομαζόμενη «κρίση», μέσα σε μια Ελλάδα που κυβερνιέται από μνημόνια και από τα «αριστερά και από τα πάνω», μέσα σε μια Ευρώπη που καταρρέει, εμείς, άντρες και γυναίκες που εργαζόμαστε σε συνεργατικές και κατειλημμένες επιχειρήσεις, συνδικαλιστές, ακτιβιστές και αλληλέγγυοι διανοούμενοι από την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, τη Σερβία, την Τουρκία, τη Βοσνία, την Κροατία, την Ισπανία, την Καταλονία, τη Χώρα των Βάσκων, τη Γερμανία, την Πολωνία, την Αγγλία, το Δυτικό Κουρδιστάν, συναντιόμαστε στις 28, 29 και 30 Οκτώβρη στην Θεσσαλονίκη για να μοιραστούμε εμπειρίες και να συζητήσουμε τη δυνατότητα της οργάνωσης της εργασίας με άλλο τρόπο, έναν τρόπο που να έχει στο κέντρο του την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη και την ελευθερία των ανθρώπων και όχι τον πλουτισμό των λίγων.
Μας εμπνέουν αγώνες από όλο τον κόσμο. Πραγματικοί αγώνες πραγματικών ανθρώπων που παλεύοντας για την επιβίωσή τους επινοούν δρόμους ζωής ενάντια στην εκμετάλλευση και την υποταγή, ενάντια σε ένα σύστημα παράλογο, αδηφάγο και διεστραμμένο που λεηλατεί τις ζωές του. Και τις ζωές μας.
Συναντιόμαστε λοιπόν, στο τέλος του Οκτώβρη, στην Θεσσαλονίκη, στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ. Για να ψάξουμε συλλογικές απαντήσεις στα συλλογικά ερωτήματα που έχουν προκύψει από τη μικρή μας εμπειρία.
Μπορεί να είμαστε λίγοι και μικροί. Αλλά, συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε. Για το παρόν μας. Και για ένα μέλλον με αξιοπρέπεια και όλους και για όλες.

ανακοίνωση του συνεταιρισμού ¨το ΚΙΒΩΤΙΟ¨ για την ίδρυση του πρώτου αυτοοργανωμένου ποδοσφαιρικού σωματείου στο Ρέθυμνο.

Να κάνουμε το Λίβα, αέρα ευνοϊκό.

14463026_1766745273609021_2255512036497436528_nΜε το σύνθημα «ΖΩΗ ΟΧΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ» στο μυαλό, χαμογελάμε με περίσσια ικανοποίηση που άλλο ένα αυτοοργανωμένο εγχείρημα πραγματοποιεί τη δημόσια εμφάνισή του στο Ρέθυμνο. Για εμάς, τους εργαζόμενους-ες στο συνεταιρισμό ¨το Κιβώτιο¨ το ποδοσφαιρικό σωματείο Λίβας ήρθε για να καλύψει ένα πάγιο αίτημα χρόνων στο χώρου του αθλητισμού και πιο συγκεκριμένα του ποδοσφαίρου, αυτό της εκ νέου ανάδειξης των αξιών του ερασιτεχνικού αθλητισμού με γνώμονα την αυτοοργάνωση. Για τη φανέλα λοιπόν αλλά και για πολλά περισσότερα…
Με κίνητρο την αγάπη για το παιχνίδι, τον αντιφασισμό και την ισότητα, οι άνθρωποι του Λίβα ενώνουν τις φωνές τους, με όσες και όσους μάχονται ενάντια στη υποτίμηση και εμπορευματοποίηση των ζωών μας. Με στόχους την ελεύθερη κοινωνική άθληση, τον υγιή συναγωνισμό, τη στήριξη του οριζόντιου ερασιτεχνικού αθλητισμού, ο Λίβας διαφοροποιείται από το συμβατικό μοντέλο αθλητικού σωματείου–εργοστάσιο. Ενάντια στις μεθόδους χειραγώγησης και πελατικοποίησης της κοινωνίας που εφαρμόζονται στους αθλητικούς χώρους και τις εξέδρες τους, ο Λίβας προτάσσει την επανάκτηση της έννοιάς τους ως δημόσιοι χώροι, ώστε να αποτελέσουν σημεία συνάντησης, άθλησης, ζύμωσης και διασκέδασης. Για αυτό το λόγο και η στήριξή μας στην εκ νέου διεκδίκηση του γηπέδου της Σοχώρας πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Μέσα από τις υπάρχουσες δομές αυτοδιαχείρισης της πόλης και με τη βοήθεια δεκάδων αλληλέγγυων υποστηρικτών της ιδέας που ενσαρκώνει ο ΛΙΒΑΣ, δηλώνουμε ένα βροντερό “παρών” εντός και εκτός γραμμών του γηπέδου όπου κι αν βρίσκεται αυτό. Συμμετέχουμε στο διήμερο παρουσίασης της ομάδας Παρασκευή 23 και Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου. Στο χώρο του καφενείου μπορείτε να προμηθευτείτε τις πρώτες συλλεκτικές μπλούζες της ομάδας και τις κάρτες μέλους που αποτελούν τον βασικό πυλώνα αυτοχρηματοδότησης της ομάδας.
Φυσάμε και μεις λοιπόν με το Λίβα, για μια ακόμα εξερευνητική αποστολή προς τη γη της αυτοοργάνωσης.

Εργαζόμενοι –ες στο συνεταιρισμό “το Κιβώτιο”

Swing Στο Χαλικούτι Με Τους Gipsy Disordah

Την Παρασκευή το Χαλικούτι υποδέχεται το Trio Gipsy Disordah στον πεζόδρομο σε μια βραδιά με … παλιά λαικά της Γαλλίας 🙂

είσοδος ελεύθερη , έξοδος αμφίβολη

13707697_1735778556705693_1259648781830251532_n

 

https://www.youtube.com/watch?v=CsxhnjybnR4

Διημερο Στηριξης Για Τη Βιο.με

13567249_1730651513885064_5716759137276856405_n(1η Μερα): Θερινη Προβολη Στο Πεζοδρομο

Next Stop: Ουτοπία, α΄προβολή για το Ρέθυμνοντοκυμαντέρ για το κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒιοΜε.
(91΄, ελλάδα -γερμανία, 2015, )

του Απόστολου Καρακάση

Σύνοψη : Όταν το εργοστάσιο της Βιομε κλείνε,ι η εργάτες του αποφασίζουν να κάνουν κάτι επαναστατικό για τα ελληνικά δεδομένα: να το καταλάβουν και να το λειτουργήσουν μόνοι της με τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. Το εγχείρημά τους, εν μέσω κρίσης, εμπνέει διεθνώς την ώρα που η πρώην εργοδότρια παρακολουθεί έκπληκτη το εργοστάσιο να μετατρέπεται σε σύμβολο ααγώνα και αξιοπρέπειας.

Την προβολή θα ακολουθήσει διαδικτυακή συνέντευξη με τον σκηνοθέτη Α. Καρακάση

το τρέιλερ:

https://www.youtube.com/watch?v=As81MHEDJ7A

Έκθεση ερασιτεχνικής φωτογραφίας #3 ΘΑΛΑΣΣΑ

13438963_1728948144055401_2281453091399265628_nΒγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή —
φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
και την ευφραίνει.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Το ψάλλει με την θεία της φωνή εκείνη,
όταν στους ώμους της απλώνει την γαλήνη
σαν φόρεμά της ο καιρός ο θερινός.

Φέρνει μηνύματα εις ταις ψυχαίς δροσάτα
η μελωδία της. Τα περασμένα νειάτα
θυμίζει χωρίς πίκρα και χωρίς καϋμό.
Οι περασμένοι έρωτες κρυφομιλούνε,
αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε
μες στων κυμάτων τον γλυκόν ανασασμό.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Και σαν κυττάζεις την υγρή της πεδιάδα,
σαν βλέπεις την απέραντή της πρασινάδα,
τον κάμπο της πούναι κοντά και τόσο μακρυνός,
γεμάτος με λουλούδια κίτρινα που σπέρνει
το φως σαν κηπουρός, χαρά σε παίρνει
και σε μεθά, και σε υψώνει την καρδιά.
Κι αν ήσαι νέος, μες σταις φλέβες σου θα τρέξη
της θάλασσας ο πόθος· θα σε ’πη μια λέξι
το κύμα απ’ τον έρωτά του, και θα βρέξη
με μυστική τον έρωτά σου μυρωδιά.

Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή —
φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
και την ευφραίνει.

Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων; —
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων,
που σάβανό των έχουν τον ψυχρόν αφρό,
και κλαίν για ταις γυναίκες των, για τα παιδιά των,
και τους γονείς των, για την έρημη φωλιά των,
ενώ τους παραδέρνει πέλαγο πικρό,

σε βράχους και σε πέτραις κοφτεραίς τους σπρώχνει,
τους μπλέκει μες στα φύκια, τους τραβά, τους διώχνει,
κ’ εκείνοι τρέχουνε σαν νάσαν ζωντανοί
με ολάνοιχτα τα μάτια τρομαγμένα,
και με τα χέρια των άγρια, τεντωμένα,
από την αγωνία των την υστερνή.

Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων;—
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων
που κοιμητήριο ποθούν χριστιανικό.
Τάφο, που συγγενείς με δάκρυα ραντίζουν,
και με λουλούδια χέρια προσφιλή στολίζουν,
και που ο ήλιος χύνει φως ζεστό κ’ ευσπλαγχνικό.

Τάφο, που ο πανάχραντος Σταυρός φυλάει,
που κάποτε κανένας ιερεύς θα παή
θυμίαμα να κάψη και να ‘πη ευχή.
Χήρα τον φέρνει που τον άνδρα της θυμάται
ή υιός, ή κάποτε και φίλος που λυπάται.
Τον πεθαμένο μνημονεύουν· και κοιμάται
πιο ήσυχα, συγχωρεμένη η ψυχή.

Κ.Π Καβάφης
(Από τα Αποκηρυγμένα, Ίκαρος 1983)

Σταμάτα να μιλάς για θάνατο μωρό μου: βιβλιοπαρουσίαση

13427873_1723055364644679_5487878493120203808_nμε τον συγγραφέα Νίκο Σούζα.

“Ποτέ άλλοτε ένα κίνημα δεν έχει μιλήσει τόσο λίγο για τον εαυτό του”

Το βιβλίο αφηγείται ένα σημαντικό μέρος της ιστορίας του ανταγωνιστικού κινήματος, δίνοντας έμφαση στην πολιτισμική διάσταση της δράσης του από την μεταπολίτευση έως το όψιμο ’90: καταλήψεις στέγης, ελεύθερη ραδιοφωνία στην ελλάδα και αυτοδιαχειζόμενη μουσική σκηνή.
Τι είναι τελικά το ανταγωνιστικό κίνημα, ποια τα χαρακτηριστικά του και ποιος ο ρόλος που καλε’ιται να διαδραματίσει στο εξής;

Κατά τη διάρκεια της βιβλιοπαρουσίασης θα προβληθούν χαρακτηριστικές φωτογραφίες της περιόδου 1968-2004 όπως αυτές δημοσιέυτηκαν σε έντυπα της εποχής και περιγραφουν την κινηματική εποχή.

Το βιβλίο εκδόθηκε το 2015 από τις συνεργατικές εκδόσεις “Ναυτίλος” και θα υπάρχει στο χώρο της εκδήλωσης προς διάθεση.

 

ΟΙ ΡΟΜΠΕΝ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ

Αλληλεγγύη στους εργάτες του δεύτερου ανακτημένου εργοστασίου

«ένας ψίθυρος διατρέχει τον πλανήτη. Ένας ψίθυρος πως ένας άλλος τρόπος εργασίας είναι εφικτός: εργασία χωρίς αφεντικά. Τόσο δύσκολα τόσο απλά».

Στους καιρούς που ζούμε η αντίστασή μας δεν μπορεί να περιορίζεται σε ένα ΟΧΙ και στην καταγγελία των όσων βάρβαρων πολιτικών καταστρέφουν τις ζωές μας. Δίπλα σε αυτό το ηχηρό ΟΧΙ πρέπει και μπορούμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες εκείνες που θα μας επιτρέψουν όχι απλώς να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον αλλά σε μια ζωή με αξιοπρέπεια στο παρόν.

Στη δημιουργία αυτών των συνθηκών, συνθηκών μιας ζωής που δεν παραδίδεται στη μιζέρια και την κατάθλιψη της ανεργίας και της παραίτησης, έχουν προχωρήσει εδώ και τρεις μήνες οι Ρομπέν του Ξύλου. Εργάτες σε ένα ακμάζον έως το 2009 εργοστάσιο ξυλείας στην Ημαθία, είδαν τις ζωές του να καταστρέφονται στα χρόνια της κρίσης. Απλήρωτοι εδώ και 5 χρόνια ξεκίνησαν έναν αγώνα διεκδιδώντας το αυτονόητο: δουλειά για να ζήσουν. Ούτε τα αφεντικά, ούτε το σύστημα, ούτε καμιά κυβέρνηση μπόρεσαν ή θέλησαν να τους προσφέρουν το αυτονόητο.

Από το Γενάρη του 2016 λοιπόν προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας και κατάληψη του εργοστασίου με στόχο την αυτοδιεύθυνση και την αυτοδιαχείριση της παραγωγής. Εμπνευσμένοι από εκατοντάδες παραδείγματα αυτοδιαχείρισης στην Αργεντινή, από δεκάδες παραδείγματα στην Ευρώπη αλλά και από τη ΒΙΟΜΕ στην Ελλάδα, τολμάνε, διεκδικώντας στην πράξη τη δυνατότητα να ζήσουν, να ανοίξουν ένα δρόμο: το δρόμο της αυτοδιαχείρισης.

Σε αυτό το δρόμο βρίσκουν απέναντί τους τούς κατασταλτικούς μηχανισμούς της εξουσίας. Στις 21 Μάρτη μία πρωτοφανής, για τα δεδομένα του νομού Ημαθίας, αστυνομική επιχείρηση με παρουσία ΜΑΤ, εισαγγελέα και δικαστικού επιμελητή, προστατεύοντας τα συμφέροντα ενός ιδιώτη-προμηθευτή επέτρεψε την αρπαγή των πρώτων υλών από το εργοστάσιο. Πρώτες ύλες οι οποίες δικαιωματικά ανήκαν στους εργαζόμενους αφού η πρώην εταιρία (στην οποία συμμετείχε και ως επενδυτής ο συγκεκριμένος ιδιώτης) τους οφείλει δεδουλευμένα 700.000 ευρώ.

Οι δικαστικές αποφάσεις που προασπίζονται τα συμφέροντα ενός ιδιώτη έναντι των συμφερόντων των εργαζομένων, αποτελούν ένα ακόμα δείγμα της διολίσθησης του συστήματος στην εφαρμογή των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Απαιτούμε από την κυβέρνηση, που διακηρύσσει σε όλους τους τόνους τη βούλησή της για στήριξη των εργαζομένων και της «κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας», να το αποδείξει στην πράξη και όχι να παραμείνει στα λόγια.

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, ως συλλογικότητες που αγωνιζόμαστε στην πράξη για την αυτοδιαχείριση, ως κολεκτίβες εργασίας, δηλώνουμε ότι σε αυτόν το δρόμο οι Ρομπέν του Ξύλου, δεν είναι μόνοι τους. Όταν χτυπάνε έναν από μας, μάς χτυπάνε όλους. Στηρίζουμε με όλη τη δύναμη της αλληλεγγύης μας τον αγώνα των Ρομπέν του Ξύλου. Η αυτοδιαχείριση για μας δεν είναι κούφια λόγια και υποσχέσεις από τα πάνω, αλλά ένας δρόμος αγώνα των από κάτω για μια ζωή με αξιοπρέπεια εδώ και τώρα και ένα όραμα για μια κοινωνία χειραφετημένη. Μια κοινωνία και έναν κόσμο με ελευθερία, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.

ΣΥΝ.ΑΛΛΟΙΣ, Γιουκάλι, Εκδόσεις των Συναδέλφων, Το Παγκάκι, Lacandona, Περιβολάκι, Συνεταιρισμός ΤΟ ΚΙΒΩΤΙΟ (Χαλικούτι)