2 νέα βιβλία στην δανειστική βιβλιοθήκη του Μπεγιριού

Ο ΑΓΑΛΜΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΔΡΟΜΟΥ… – Νίκος Χρηστίδης, Εκδ. Βιβλία Ανομίας – Καμιονέτα
Κοιτάξτε αυτούς τους ανθρώπους. Ό,τι βλέπετε δεν είναι ο εαυτός τους, είναι η σκιά, το περίγραμμά τους. Η εικόνα τους. ‘Η τουλάχιστον, η ισχυρή εντύπωση που δημιούργησαν κάποτε γι’ αυτήν και η οποία έχει τόσο φθαρεί απ’ την τριβή του χρόνου, ώστε τώρα μόνο τα ίχνη της απέμειναν. Και αυτά είναι τόσο αδύναμα, που με το πρώτο φύσημα του ανέμου θα χαθούν. Δοκιμάστε να το κάνετε. Είναι εύκολο. Φυσήξτε.

 

 

 

ΑΤΑΚΤΑ ΠΟΕΜΑΤΑ – Αντρέας Μελάς, Εκδ. Βιβλία Ανομίας – Καμιονέτα
Μια συλλογή ποιημάτων που ταξιδεύει από το Γενάρη του 2011. Αφού περιδιάβηκε τόπους και

θάλασσες, ως και τον Απρίλη του 2017, πάντα με τη συνοδεία σκίτσων από καλούς κι αγαπημένους φίλους, έπιασε προσωρινά λιμάνι στα ημιορεινά Γιάννινα για να αποτυπωθεί στο χαρτί, σε 500 αντίτυπα το Σεπτέμβρη του 2017. Διακινείται χέρι – χέρι και µέσω κινηµατικών υποδοµών, µε ελεύθερη συνεισφορά.

Γιάννινα 9/2017

Τα ανάμεικτα συναισθήματά μάς αποτυπώσανε στο χαρτί. Και χρόνο με το χρόνο, καμιά δεκαριά μ’ αυτά και με ‘κείνα, γίναμε κάμποσα ώσπου νιώσαμε την ανάγκη να ξεγυμνωθούμε στο κοινό με σκοπό να μοιραστούμε τις λέξεις και τις φράσεις μας.
Ήτ
αν οργή, ήταν ρομαντισμός, μια πρέζα ουτοπίας, μερικά δάκρυα, αντάρα, ξάφνιασμα, έρωτας, η ομορφιά της διαφορετικότητας, ο πανταχού παρών αυτοσχεδιασμός, ο θάνατος και η ζωή, οι μοναδικές στιγμές, τα αστείρευτα ταξίδια, τα παράλογα πολιτικά δρώμενα τούτης της γενιάς, ο υπαρκτός και ανύπαρκτος σουρεαλισμός και η φαντασία.
Η ανάγκη και λαχτάρα για συλλογικές βλέψεις, όνειρα και στόχους μας βάλαν κάτω στο χαρτί και σιγά σιγά μας συντροφέψανε σκίτσα, κολάζ και εικόνες που αποτελούν μια ακόμα απεικόνιση του εκάστοτε γεγονότος.
Ορισμένα από μας βρήκαμε νότες, πειραματιστήκαμε με τους ήχους ψάχνοντας μια ακόμα μορφή παρουσίασης των συναισθημάτων που περικλείουμε.

Xalikouti Party (on decks: F.ousies) 1.03.18

Την Πέμπτη μπαίνει ο Μάρτιος… μαζί του (αν και συγχρονίζονται μόνο στη θεωρία!) μπαίνει και η άνοιξη. Οι εργαζόμενοι/ες του συνεταιριστικού καφενείου “Χαλικούτι” θα κάνουμε ένα πάρτυ για να τους υποδεχτούμε! σας καλούμε να τους προυπαντήσουμε παρέα,στον πεζόδρομο της Κατεχάκη, από τις 22:00 και μετά, ή και πριν…
ευπρόσδεκτοι και ευπρόσδεκτες ακόμα και οι λάτρεις των άλλων εποχών!

Αναμνήσεις ενος επαναστάτη – Victor Serge, Εκδόσεις Ακυβέρνητες Πολιτείες (θα το βρείτε στην βιβλιοθήκη του καφενείου)

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ – Victor Serge, Εκδόσεις Ακυβέρνητες Πολιτείες
Κατά μία έννοια, οι Αναμνήσεις του Σερζ μας δίνουν δύο εκδοχές της επαναφύπνισής του ως συγγραφέα. Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, η απόφασή του να γράψει μπορεί να θεωρηθεί ως ένα είδος pis aller ή υποκατάστατου της πολιτικής δράσης (σιωπηρά την εξισώνει με τη «συμμετοχή στο έργο της εκβιομηχάνισης»). Η δεύτερη εκδοχή έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας κλασικής προσηλυτιστικής εμπειρίας: θάνατος, αναγέννηση και εσωτερική παρόρμηση να προσφέρει μαρτυρία. Πολλές γενιές κριτικών των βιβλίων του, που προσέγγισαν επιπόλαια τη βιογραφία του Σερζ, δέχθηκαν την πρώτη εκδοχή και κατά συνέπεια μεταχειρίστηκαν τα μυθιστορήματά του, εκείνα που γράφτηκαν μεταξύ 1929 και 1947, σαν κάτι περισσότερο από μυθιστορηματικές αναμνήσεις ή ιστορίες που γράφτηκαν από έναν ταλαντούχο πολιτικό δημοσιογράφο (. . .). Σήμερα μπορούμε να δούμε πιο καθαρά ότι, παρά τις όποιες συνθήκες προκάλεσαν την επιθυμία του να γράψει, η καλλιτεχνική τάση του Σερζ είχε ως βάση την υψηλή έννοια της αποστολής του συγγραφέα. (. . .) Διότι ο Σερζ δεν ήταν μόνον ο συγκεκριμένος σοσιαλιστής καλλιτέχνης που ήταν προορισμένος να είναι ο μάρτυρας του μεγαλείου και της τραγωδίας της Ρωσικής επανάστασης (όπως ο Valles ήταν για την Παρισινή Κομμούνα του 1871), ήταν ακόμη ο μόνος εκπρόσωπος του σοβιετικού λογοτεχνικού κινήματος της δεκαετίας του 1920 που κατάφερε να επιβιώσει και να γράψει με ειλικρίνεια στη διάρκεια της σταλινικής εποχής.

Συνεργατική βιβλιοπαρουσίαση της αυτοβιογραφίας του Victor Serge “Αναμνήσεις ενός επαναστάτη”

Συνεργατική βιβλιοπαρουσίαση την Τετάρτη 14/2, στην Καλούμπα.

Την Τετάρτη 14/2, στις 19:00, οι εργαζόμενες/οι των συνεταιρισμών το Κιβώτιο και Τζεπέτο, σας προσκαλούν στην βιβλιοπαρουσίαση “Αναμνήσεις ενός επαναστάτη.” από τις συνεργατικές εκδόσεις Ακυβέρνητες Πολιτείες (Θεσσαλονίκη).

Ο Κώστας Παλούκης (ιστορικός) και ο Χρήστος Μανούκας (ακυβ. πολιτ.), θα μας παρουσιάσουν την αυτοβιογραφία του Victor Serge, ενός ανθρώπου που αγωνίστηκε για την κοινωνική απελευθέρωση, από διάφορα μέτωπα, με μέσα τόσο τα όπλα όσο και την πένα του.

Ένα ταξίδι σε σημαντικές ιστορικές περιόδους που μας κρατάει ζωντανό το στόχο, ποτέ να μην αρνηθείτε την υπεράσπιση του ανθρώπου ενάντια στα συστήματα που σχεδιάζουν την εκμηδένιση του ατόμου.

Βραδυά παρουσίασης της ποιητικής συλλογής Άτακτα Ποέμα.

“Τα ανάμεικτα συναισθήματά μάς αποτυπώσανε στο χαρτί. Και χρόνο με το χρόνο, καμιά δεκαριά μ’ αυτά και με ‘κείνα, γίναμε κάμποσα ώσπου νιώσαμε την ανάγκη να ξεγυμνωθούμε στο κοινό με σκοπό να μοιραστούμε τις λέξεις και τις φράσεις μας.

Ήταν οργή, ήταν ρομαντισμός, μια πρέζα ουτοπίας, μερικά δάκρυα, αντάρα, ξάφνιασμα, έρωτας, η ομορφιά της διαφορετικότητας, ο πανταχού παρών αυτοσχεδιασμός, ο θάνατος και η ζωή, οι μοναδικές στιγμές, τα αστείρευτα ταξίδια, τα παράλογα πολιτικά δρώμενα τούτης της γενιάς, ο υπαρκτός και ανύπαρκτος σουρεαλισμός και η φαντασία.”

Την Τρίτη 13/2, στις 21:00 υποδεχόμαστε στο Χαλικούτι τον Ανδρέα Μελά, για να μας παρουσιάσει μια ποιητική συλλογή που δεν μοιάζει και τόσο με τις άλλες… Θα συνοδεύει με τις μελωδίες του μπουζουκιού του, ο Ανέστης Δεληγιάννης.

μετά την παρουσίαση,θα συνεχίσουμε με αυτοσχεδιασμούς ρεμπέτικους, οπότε αν υπάρχει διάθεση πάρτε τα οργανάκια σας και τα υπόλοιπα ας τα πούμε ρυθμικά!

Και φέτος την Τσικνοπέμπτη, ξανατσικνίζουμε συνεργατικά (και μάλιστα αυξηθήκαμε)!

Φέτος την Τσικνοπέμπτη, ξανατσικνίζουμε συνεργατικά και μάλιστα αυξηθήκαμε!
οι εργαζόμενες/οι των συνεταιρισμών Τζεπέτο, Συν-τροφή, Κιβώτιο και Obscura σας προσκαλούμε να τσικνιστούμε, να διασκεδάσουμε με τις μουσικές του Στέλιου και του Αντώνη και αμα το κάνουμε κέφι να ρίξουμε και κάνα βάψιμο! Στο χώρο του συν/κου καφέ Καλούμπα θα μας βρείτε, κάτω από τη Φορτέτζα.
και αν υπάρχει όρεξη για βόλτες και εναλλαγές, μιας και η παράδοση της ημέρας το προτάσσει!! , οι μουσικές και οι μεζέδες δεν θα λείπουν ούτε από το συνεργατικό πάντοπωλείο το Δίκτυο (Σβάιτσερ 12 & Παπαναστασίου, Καλλιθέα).
όρεξη να χουμε λοιπόν, τα υπόλοιπα από κοντά.

Νέα βιβλία στην βιβλιοθήκη του καφενείου (01/18)

ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ – Περικλής Κοροβέσης, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Εδώ και πάρα πολύ καιρό, το ενδιαφέρον μας για την Ελλάδα ήταν πολύ μικρό. Μέχρι που ο Αρτούρο Ούι κατέλαβε την εξουσία στην Αθήνα, την 21η Απριλίου 1967, και τα πράγματα άλλαξαν. Η παρισινή ιντελιγκέντσια είχε ξεχάσει αυτή τη χώρα, εντούτοις καυτό σημείο του κόσμου, και έστρεφε το ενδιαφέρον της σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Για την Ελλάδα είμαστε κακώς πληροφορημένοι. Ιδού λοιπόν κάποια έργα που θα μας επιτρέψουν να καταλάβουμε καλύτερα τη μοίρα αυτής της μικρής χώρας: Κατ’ αρχάς είναι οι Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση, μια μαρτυρία για τα βασανιστήρια που υπέστη. Ένας νέος άνθρωπος κρατείται στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών, στην οδό Μπουμπουλίνας, απέναντι από το Αρχαιολογικό Μουσείο.
Από την εποχή του βιβλίου του Αλέγκ “Η Ανάκριση” και την “Ομολογία” του Λόντον ποτέ δεν έτυχε να διαβάσουμε κάτι τόσο συγκλονιστικό όσο οι Ανθρωποφύλακες. Αλλά πρέπει να το παραλληλίσουμε περισσότερο με την “Ανάκριση”, γιατί και στις δύο περιπτώσεις οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι.
Παρεμπιπτόντως, μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για τη δολοφονία του Λαμπράκη, που έγινε παγκοσμίως γνωστή από το φιλμ Ζ. Ένας αστυνομικός λέει στον Κοροβέση, όταν αυτός ξαναβρίσκει τις αισθήσεις του: “Δεν θυμάσαι ότι σε πάτησε ένα αυτοκίνητο”. Οι “Ανθρωποφύλακες” είναι κάτι περισσότερο και καλύτερο από τις σαδιστικές μεθόδους. Μαρτυρούν έναν θρίαμβο που κατήγαγε ένας άνθρωπος απέναντι στα κτήνη και κατόρθωσε να ανασυγκροτήσει την προσωπικότητά του. Αλλά υπάρχουν κι άλλες συγκλονιστικές στιγμές, λεπτομέρειες για την ιεραρχία των βασανιστών που καταγράφηκαν ζωντανά από τον Κοροβέση.
“Εγώ είμαι ένα τίποτα”, εξομολογείται ένας βασανιστής. “Δεν είμαι παρά ένας φτωχός υπάλληλος, που έχει γυναίκα και παιδιά. Και τι μισθό παίρνω απ’ αυτή τη δύσκολη δουλειά; Έναν μισθό της πείνας. Δουλεύω είκοσι χρόνια και δεν έχω πουκάμισο ν’ αλλάξω. Είμαι κι εγώ ένας προλετάριος που τον εκμεταλλεύονται. Κάνω εγώ όλη τη σκληρή δουλειά. Και ποιος παίρνει τις προαγωγές; Ο Καραπαναγιώτης”.
Ο συγγραφέας των Ανθρωποφυλάκων απελευθερώθηκε -ο ολοκληρωτισμός έχει κι αυτός τα ατυχήματά του-, έγραψε αυτή την κατάθεση και ας δεχτεί τις ευχαριστίες μας.
ΤΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΛΑΘΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ, Ισπανικός Εμφύλιος 1936-1939 – Αβραάμ Γκιγιέν, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Το καλοκαίρι του 1936 ο φασιστικός στρατός του Φράνκο βρισκόταν σε απελπιστική κατάσταση. Οι δημοκρατικοί καταλάμβαναν τον Ιούλιο τις ζώνες με τη μεγαλύτερη βιομηχανική ανάπτυξη, τον μεγαλύτερο πλούτο και με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα στην Ισπανία. Ο ισπανικός λαός νικούσε στους δρόμους και καταλάμβανε στρατόπεδα σε μικρές και μεγάλες πόλεις, επιδεικνύοντας μεγάλο ηρωισμό.
Πώς χάθηκε, λοιπόν, η Ισπανική Επανάσταση; Ποιες ήταν οι αιτίες της ήττας; Ήταν τα πολιτικά ή τα στρατιωτικά λάθη που έκριναν την έκβαση του πολέμου; Τα στρατιωτικά λάθη ήταν μόνο απόρροια επιχειρησιακής ανικανότητας ή και συγκεκριμένων πολιτικών στρατηγικών και τακτικών; Υπό ποιες προϋποθέσεις η σύγκρουση με τους φασίστες θα είχε αίσια έκβαση;
Ο Αβραάμ Γκιγέν, πολεμιστής και ο ίδιος στις μάχες εναντίον του Φράνκο, αναλύει τις αιτίες της ήττας των δημοκρατικών από στρατιωτική πλευρά, δίνοντας μια πλήρη εικόνα από κάθε ξεχωριστό μέτωπο του πολέμου, συνδέοντας όμως τα λάθη στα πεδία των μαχών με τα λάθη και τα αντικρουόμενα συμφέροντα στο πεδίο της πολιτικής.
Η ήττα, τελικώς, δεν ήταν πρωτίστως ή μόνο στρατιωτική· ήταν αποτέλεσμα μιας αδυσώπητης πολιτικής μάχης για μια εξουσία που, από ένα σημείο και μετά, δεν εδραζόταν πουθενά.

Το καλοκαίρι του 1936 ο φασιστικός στρατός του Φράνκο βρισκόταν σε απελπιστική κατάσταση. Οι δημοκρατικοί καταλάμβαναν τον Ιούλιο τις ζώνες με τη μεγαλύτερη βιομηχανική ανάπτυξη, τον μεγαλύτερο πλούτο και με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα στην Ισπανία. Ο ισπανικός λαός νικούσε στους δρόμους και καταλάμβανε στρατόπεδα σε μικρές και μεγάλες πόλεις, επιδεικνύοντας μεγάλο ηρωισμό.
Πώς χάθηκε, λοιπόν, η Ισπανική Επανάσταση; Ποιες ήταν οι αιτίες της ήττας; Ήταν τα πολιτικά ή τα στρατιωτικά λάθη που έκριναν την έκβαση του πολέμου; Τα στρατιωτικά λάθη ήταν μόνο απόρροια επιχειρησιακής ανικανότητας ή και συγκεκριμένων πολιτικών στρατηγικών και τακτικών; Υπό ποιες προϋποθέσεις η σύγκρουση με τους φασίστες θα είχε αίσια έκβαση;
Ο Αβραάμ Γκιγέν, πολεμιστής και ο ίδιος στις μάχες εναντίον του Φράνκο, αναλύει τις αιτίες της ήττας των δημοκρατικών από στρατιωτική πλευρά, δίνοντας μια πλήρη εικόνα από κάθε ξεχωριστό μέτωπο του πολέμου, συνδέοντας όμως τα λάθη στα πεδία των μαχών με τα λάθη και τα αντικρουόμενα συμφέροντα στο πεδίο της πολιτικής.
Η ήττα, τελικώς, δεν ήταν πρωτίστως ή μόνο στρατιωτική· ήταν αποτέλεσμα μιας αδυσώπητης πολιτικής μάχης για μια εξουσία που, από ένα σημείο και μετά, δεν εδραζόταν πουθενά.
ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ, Ριζοσπαστική Αυτονομία – Σερζ Λατούς, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Η σκέψη του Κορνήλιου Καστοριάδη υπό το πρίσμα της κριτικής στην τυφλή ανάπτυξη, την απεριόριστη επέκταση της παραγωγής και της κατανάλωσης.
Ο Καστοριάδης έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος του έργου του στο ερώτημα με ποιο τρόπο μπορεί η κοινότητα να επανοικειοποιηθεί τους θεσμούς της, τη δημιουργική της δύναμη και την αυτονομία της. Η μελέτη του καστοριαδικού έργου είναι σήμερα απαραίτητη, περισσότερο από ποτέ, για την ανάπτυξη μιας θεμελιώδους κριτικής στο καπιταλιστικό σύστημα.
Οι κοινωνίες θεμελιώθηκαν πάνω σε αντιλήψεις που επέτρεπαν στα μέλη τους να νοηματοδοτήσουν ό,τι γινόταν μέσα και έξω από αυτές. Αυτοί οι “θεσμοί” -καρπός του συλλογικού φαντασιακού- ονομάζονταν πνεύματα, πρόγονοι, ήρωες, θεοί… Στις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες, τη θέση τους πήρε η “οικονομία”. Η ακλόνητη πίστη στην οικονομική μεγέθυνση, τη δύναμη της τεχνολογίας και την ανάπτυξη είναι η έκφραση της φαντασίωσης για μια ορθολογική κυριαρχία επί του κόσμου, η οποία όμως απειλεί πια την ίδια την επιβίωσή του. Είναι ανάγκη να σπάσει αυτό το φαντασιακό, για να πετύχουμε την αυτονομία, ανακτώντας τη συνείδηση της επαναστατικής μας δύναμης για τη δημιουργία νέων θεσμών.
Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω της ατομικής αυτονομίας και της συμμετοχής όλων στις αποφάσεις που τους αφορούν. Αντίθετα με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, η οποία αποξενώνει τους αντιπροσώπους από αυτούς που αντιπροσωπεύουν, η άμεση δημοκρατία, την οποία επαγγέλεται ο Καστοριάδης, είναι δυνατή με προϋπόθεση τη δημοκρατική παιδεία των ελεύθερων πολιτών.
ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΤΕΙΧΟΣ – Συλλογικό – Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Πόσο εύκολο είναι να ονομάζεσαι Γιονάταν, Γιούρι, Τάλι, Γκιλ, Σάρα, Ρουθ και να θέλεις να απαλλαγείς από τα “σιωνιστικά γυαλιά” που -στις πλείστες των περιπτώσεων- σου έχουν φορέσει από την ημέρα που γεννήθηκες στο Ισραήλ; Και ποιο είναι το τίμημα αν τολμήσεις να το κάνεις; Να μεγαλώνεις σε ένα εθνικιστικό περιβάλλον, να μαθαίνεις αριθμητική στο σχολείο μετρώντας τανκς αντί για μήλα και η μπάλα σου να πέφτει συνέχεια σε πόδια στρατιωτών που φυλάνε κάθε γωνιά στο όνομα της “ασφάλειας”. Και τι θα συμβεί αν μια μέρα η συνείδησή σου ξυπνήσει και καταλάβει το νόημα του σιωνισμού και της κατοχής; Αν μια μέρα σπάσει τα τείχη του φόβου, του ρατσισμού, του εθνικισμού που για χρόνια χτίζουν μέσα στο κεφάλι σου; Αν αρνηθείς να υπηρετήσεις στον στρατό για να μη γίνεις συνένοχος στο έγκλημα; Και αν τελικά αποφασίσεις ότι η ελευθερία δεν μπορεί να είναι προνόμιο των λίγων “εκλεκτών” και σταθείς στο πλευρό των καταπιεσμένων;
Αυτοί είναι οι Αναρχικοί Ενάντια στο Τείχος: μία από τις πιο γενναίες και αφοσιωμένες ομάδες που δουλεύουν ενάντια στην κατοχή. Πηγαίνουν εκεί που άλλοι Ισραηλινοί φοβούνται να πάνε, βάζουν τους εαυτούς τους τακτικά σε σωματικό και συναισθηματικό κίνδυνο, και οικοδομούν ένα εντελώς νέο επίπεδο συμμαχιών με τους Παλαιστίνιους που αγωνίζονται για δικαιοσύνη.
ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΜΠΑΤΣΩΝ – Φρεντερίκ Α. Φαζαρντί, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Να καθαρίζουν μπάτσους, έτσι, στα καλά καθούμενα, είναι ήδη κάτι το ασυνήθιστο. Μα να τους λιανίζουν κιόλας, να τους κόβουν φέτες, κομματάκια και στο τέλος να τους τρώνε, αυτό πια μοιάζει στ’ αλήθεια με αστείο. Μόνο που οι τρεις τύποι είναι μάλλον από αυτούς που κάνουν αστεία στα σοβαρά.
«Ένας από τους λαμπρότερους εκπροσώπους μιας γενιάς συγγραφέων, ο Φαζαρντί έβαλε τη σφραγίδα του στο γαλλικό αστυνομικό μυθιστόρημα γράφοντας βιβλία ανατρεπτικά, μαύρα, βίαια, στρατευμένα… Γι’ αυτόν, το νουάρ μυθιστόρημα είναι το καλύτερο μέσο διερεύνησης της σύγχρονης κοινωνίας… Το “Φονιάδες Μπάτσων” επιβάλλεται αμέσως ως αριστούργημα, με έναν καινούργιο τόνο και μια γραφή κοφτή, αποτελεσματική, χωρίς παραχωρήσεις» (Εφημερίδα Liberation)
«Το “Φονιάδες Μπάτσων” ήταν ένα βιβλίο γραμμένο με τόση βία και οργή, που μας άφησε όλους άναυδους» (Ζαν Βωτρέν, συγγραφέας)
«Ένας μεγάλος συγγραφέας που, μαζί με τον Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ, άλλαξε εκ βάθρων το αστυνομικό μυθιστόρημα τη δεκαετία του 1970» (Περιοδικό Le Nouvel Observateur)
«[Για τον Φαζαρντί] το νουάρ μυθιστόρημα είναι ένα μέσο συνέχισης της επανάστασης» (Περιοδικό Marianne)

Νέα βιβλία στην δανειστική βιβλιοθήκη του Μπεγιριού

ΝΑ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ – Κάρλος Τάιμπο, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες μιας ορατής πλέον αναβίωσης της ελευθεριακής σκέψης, αναβίωση που χρωστάει πολλά στη χρεοκοπία της σοσιαλδημοκρατίας και του «υπαρκτού σοσιαλισμού», την ίδια στιγμή που ο καπιταλισμός εισέρχεται σε μια φάση τελικής διάβρωσης ως την ώρα της οριστικής του κατάρρευσης.
Το βιβλίο αυτό αναστοχάζεται και εξετάζει πολλές από τις συζητήσεις εκείνων που συμμετέχουν στα σύγχρονα ελευθεριακά ρεύματα. Ταυτόχρονα μελετάει χωρίς δογματισμούς τη θεωρητική πρόταση του αναρχισμού, την κριτική του στη φιλελεύθερη δημοκρατία και την υπεράσπιση της άμεσης δημοκρατίας και της άμεσης δράσης· την απάντηση στο κράτος και τον καπιταλισμό, το στοίχημα για τη δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων και αποεμπορευματοποιημένων αυτόνομων χώρων· τη σχέση του ελευθεριακού κόσμου με τον φεμινισμό, την οικολογία, τον αντιμιλιταρισμό και τις αλληλέγγυες δράσεις.
Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ – Μάρει Μπούκτσιν – Α. Ρόμπερτς, Εκδ. Ελεύθερος Τύπος
[…] Κατανοημένη όμως πλατιά, η οικολογία ασχολείται με την ισορροπία της φύσης. Στο μέτρο που η φύση συμπεριλαμβάνει και τον άνθρωπο, η επιστήμη ασχολείται βασικά με τον εναρμονισμό ανθρώπου και φύσης. Αυτή η οπτική έχει εκρηχτικές συνέπειες. Οι εκρηχτικές συνέπειες μιας οικολογικής προσέγγισης προέρχονται όχι μόνο απ’ το γεγονός ότι η οικολογία αποτελεί ουσιαστικά μια κριτική επιστήμη – είναι πραγματικά κριτική σ’ ένα βαθμό που δεν κατόρθωσαν να φθάσουν τα πιο ριζοσπαστικά συστήματα της πολιτικής οικονομίας – αλλά κι επειδή είναι επίσης μια ενοποιητική κι ανοικοδομητικής επιστήμη. Αυτή η ενοποιητική κι ανοικοδομητική πλευρά της οικολογίας, ανεπτυγμένη ως τις τελικές της συνέπειες, οδηγεί άμεσα σε αναρχίζουσες περιοχές της κοινωνικής σκέψης. Γιατί, σε τελευταία ανάλυση, είναι αδύνατο να κατορθωθεί ο εναρμονισμός ανθρώπου και φύσης, δίχως τη δημιουργία μιας ανθρώπινης κοινότητας, η οποία να ζει σε μια διαρκή ισορροπία με το φυσικό της περιβάλλον.
REBELLIOUS MOURNING, THE COLLECTIVE WORK OF GRIEF – Cindy Milstein, AK PRESS
We can bear almost anything when it is worked through collectively. Grief is generally thought of as something personal and insular, but when we publicly share loss and pain, we lessen the power of the forces that debilitate us, while at the same time building the humane social practices that alleviate suffering and improve quality of life for everyone. Addressing tragedies from Fukushima to Palestine, incarceration to eviction, AIDS crises to border crossings, and racism to rape, the intimate yet tenacious writing in this volume shows that mourning can pry open spaces of contestation and reconstruction, empathy and solidarity. With contributions from Claudia Rankine, Sarah Schulman, David Wojnarowicz, Leanne Betasamosake Simpson, David Gilbert, and thirty-two others. Also includes a 32-page color insert featuring artists like Jet Chalk, Oree Originol, Melanie Cervantes and Jesus Barraza, and more.

Την Δευτέρα 22-1-2018, το Χαλικούτι θα λειτουργήσει από τις 18:00 και μετά, λόγω συνέλευσης των εργαζομένων.

Την Δευτέρα 22-1-2018, το Χαλικούτι θα λειτουργήσει από τις 18:00 και μετά, λόγω συνέλευσης των εργαζομένων.
Τα λέμε μετά…

Γλέντι οικονομικής ενίσχυσης της δημιουργίας ταμείου ιατρικής περίθαλψης του Α.Σ.Λίβα

Αυτό το Σάββατο, σας περιμένουμε πρώτα στο Χαλικούτι, κι έπειτα στο Τζεπέτο μετά τον αγώνα του Λιβας Α.Σ. Ρεθυμνου με τον Φοίνικα Σελλιών (όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, όσο κι αν έρθει το σκόρ) για να στηρίξουμε τη δημιουργία ταμείου ιατρικής περίθαλψης του συλλόγου!
από τις 18.00 στο Χαλικούτι για γλέντι, κι από τις 22.00 στο Τζεπέτο για πάρτυ!