Ατζέντες, ημερολόγια 2019

Από αύριο 3/1/2019 το Χαλικούτι ανοίγει ξανά την πόρτα του!
Στα ράφια τη βιβλιοθήκηs του,
θα βρείτε ατζέντες και ημερολόγια τοίχου για ένα οργανωμένο, δυναμικό, αγωνιστικό 2019! Καλή χρονιά να έχουμε!

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ – Abdulah Ocalan / Eκδ. Στάσει Εκπίπτοντες

Καθώς ο αγώνας για την ελευθερία των γυναικών κατευθύνεται προς την πολιτική σφαίρα, πρέπει αυτές να γνωρίζουν ότι αυτή η πτυχή της πάλης είναι και η πιο δύσκολη. Αν δεν υπάρξει πολιτική νίκη, κανένα άλλο επίτευγμα δεν θα είναι μόνιμο. Και, όταν μιλώ για πολιτική επιτυχία, δεν αναφέρομαι στην οργάνωση κάποιου κινήματος για τη θέση της γυναίκας μέσα στο κράτος. Αντιθέτως, μιλώ για πάλη ενάντια στις κρατικές και ιεραρχικές δομές, για τη δημιουργία πολιτικών σχημάτων με στόχο μια κοινωνία δημοκρατική, οικολογική, που να σέβεται την ισότητα των φύλων και να μην περιστρέφεται γύρω από το κράτος. Επειδή η ιεραρχία και ο κρατισμός δεν συμβαδίζουν με τη γυναικεία φύση ένα κίνημα για την ελευθερία των γυναικών πρέπει να αγωνίζεται για αντί-ιεραρχικά και μη κρατικά πολιτικά σχήματα.

Παραδοσιακή Μουσική Βραδιά

Την Τρίτη 04-09 λέμε να δείξουμε τα δόντια στον Σεπτέμβρη και να τον υποδεχτούμε
όπως του πρέπει παρέα με τους ΣΚΙΟΥΡΟ5 και τις παραδοσιακές διασκευές τους, στον πεζόδρομο στις 20.30… κοπιάστε!

TsiknoΠέμπτη στη Χαλούμπα!

Αγαπητοί/ες,  οι εργαζόμενες/οι των δύο συνεργατικών ενώνουμε τις υπεργαλαξιακές συνεργατικές δυνάμεις υπό το νόστιμο γκρι της τσίκ νας που όλους μας συναρπάζει …
ψηθείτε για ψησίματα, για παραδοσιακά αποκριάτικα παιχνίδια και για βαψίματα στον πλανήτη Τζεπέττο από το μεσημέρι. Πιο νωρίς ή πιο αργά κάνουμε μια βόλτα από το νεοσύστατο μπακάλικο του Δικτύου Χωρίς Μεσάζοντες στην Καλλιθέα .

η 2η Ευρωμεσογειακή συνάντηση εργαζομένων σε λίγα λεπτά…

Ένα μεγάλο μπράβο στη συνδιοργάνωση που απέδειξε για άλλη μια φορά πως δεν χρειαζόμαστε χορηγούς, γυαλιστερά πατώματα και φανταχτερούς ομιλητές. Οι περίπου 50 ομιλίες εργατών και ανθρώπων του αγώνα, η υπέρ το δέον μέριμνα της διοργάνωσης για την κάλυψη των καθημερινών μας αναγκών, οι ακούραστη διερμηνεία είναι λίγα μόνο από τα χαρακτηριστικά που καθόρισαν το τριήμερο. Ως Κιβώτιο θα δημοσιέυσουμε σύντομα το κομμάτι της εισήγησης που παρουσιάσαμε και μια γενικότερη αποτίμηση της πολύ σημαντικής αυτής συνεύρεσης.
Ευχαριστούμε το συνεργατικό εγχείρημα Obscura απο το Ρέθυμνο που φρόντισε να διατηρήσει στη μνήμη μας το χρώμα, τον ήχο και τη γεύση εκείνων των ημερών.
Η αυτοδιαχείριση στους χώρους εργασίας είναι κάτι το συγκεκριμένο…

Τρέιλερ από την 2η Ευρωμεσογειακή Συνάντηση που πραγματοποιήθηκε 28,29,30 Οκτώβρη στη ΒΙΟΜΕ.

το κιβώτιο στη 2η Ευρωμεσογειακή συνάντηση 28/29 και 30 Οκτώβρη

14639613_1784462851837263_2586061253386580176_n
Μέσα στην επονομαζόμενη «κρίση», μέσα σε μια Ελλάδα που κυβερνιέται από μνημόνια και από τα «αριστερά και από τα πάνω», μέσα σε μια Ευρώπη που καταρρέει, εμείς, άντρες και γυναίκες που εργαζόμαστε σε συνεργατικές και κατειλημμένες επιχειρήσεις, συνδικαλιστές, ακτιβιστές και αλληλέγγυοι διανοούμενοι από την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, τη Σερβία, την Τουρκία, τη Βοσνία, την Κροατία, την Ισπανία, την Καταλονία, τη Χώρα των Βάσκων, τη Γερμανία, την Πολωνία, την Αγγλία, το Δυτικό Κουρδιστάν, συναντιόμαστε στις 28, 29 και 30 Οκτώβρη στην Θεσσαλονίκη για να μοιραστούμε εμπειρίες και να συζητήσουμε τη δυνατότητα της οργάνωσης της εργασίας με άλλο τρόπο, έναν τρόπο που να έχει στο κέντρο του την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη και την ελευθερία των ανθρώπων και όχι τον πλουτισμό των λίγων.
Μας εμπνέουν αγώνες από όλο τον κόσμο. Πραγματικοί αγώνες πραγματικών ανθρώπων που παλεύοντας για την επιβίωσή τους επινοούν δρόμους ζωής ενάντια στην εκμετάλλευση και την υποταγή, ενάντια σε ένα σύστημα παράλογο, αδηφάγο και διεστραμμένο που λεηλατεί τις ζωές του. Και τις ζωές μας.
Συναντιόμαστε λοιπόν, στο τέλος του Οκτώβρη, στην Θεσσαλονίκη, στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ. Για να ψάξουμε συλλογικές απαντήσεις στα συλλογικά ερωτήματα που έχουν προκύψει από τη μικρή μας εμπειρία.
Μπορεί να είμαστε λίγοι και μικροί. Αλλά, συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε. Για το παρόν μας. Και για ένα μέλλον με αξιοπρέπεια και όλους και για όλες.

animation για τα 4 χρόνια Χαλικούτι

14524971_1772370876379794_1321360561853939601_o

animation για τα 4 χρόνια Χαλικούτι ! Τα γυρίσματα έγιναν στο παλιό Στέκι Μεταναστών Ρεθύμνου- μια γενναία απόφαση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους Μετανάστες στις αρχές του αιώνα που διανύουμε… Ευχαριστούμε από καρδιάς το crew Μπουρμπουριστοί Χοχλιοί του Πάνθηρα που υλοποίησε ένα τόσο απαιτητικό πρότζεκτ . 7-8 του Οκτώβρη λοιπόν σας περιμένουμε για να ανοίξουμε και πάλι το Κιβώτιο.

 

Swing Στο Χαλικούτι Με Τους Gipsy Disordah

Την Παρασκευή το Χαλικούτι υποδέχεται το Trio Gipsy Disordah στον πεζόδρομο σε μια βραδιά με … παλιά λαικά της Γαλλίας 🙂

είσοδος ελεύθερη , έξοδος αμφίβολη

13707697_1735778556705693_1259648781830251532_n

 

https://www.youtube.com/watch?v=CsxhnjybnR4

Το Χαλικούτι και το Παράλογο

13686727_1734372386846310_4805489765045480584_nείναι γνωστό πως τα τελευταία 4 χρόνια λειτουργίας του καφενείου αν υπάρχει κάτι σίγουρο είναι τα last calls αυστηρά στη 01:00 π.μ

Ωστόσο η διαρκής διαπραγμάτευση με τους θαμώνες του μαγαζιού για μια πιθανή εξαίρεση/παρέκκλιση από την ανάλγητη αυτή στάση των εργαζομένων πάντα θα έχει το ενδιαφέρον της μιας και μας αναγκάζει να επιχειρηματολογήσουμε -όχι να παρακαλέσουμε (πολλές φορές ανοίγοντας τα καλά σφραγισμένα αμπάρια φαντασίας και σαγήνης).
Ο παρ άλογος επισκέπτης του περασμένου Σαββάτου δεν ήταν οπαδός της διαλεκτικής και δεν έχει αμπάρια!
Και αφού ήρθε αργά (γύρω στη 01:25) και δεν μπορούσαμε να τον εξυπηρετήσουμε , αποφάσισε να δοκιμάσει λίγο από όλα τα τραπέζια!
Με τη λεπτότητα που χαρακτηρίζει τη κομψή του ομορφιά έγλειψε μέχρι και το τελευταίο πιάτο πριν το σπάσει. Φαίνεται πως τα παξιμάδια λαδιού είναι η αδυναμία του γι αυτό την επόμενη φορά, αν θέλουμε να του προσφέρουμε κάτι, ξέρουμε.
Μετά από μια ώρα απουσίας και αφού περιηγήθηκε στο νυκτερινό Ρέθυμνο, μας ξαναεπισκέφτηκε αργά λίγο πριν το κλείσιμο , την ώρα που όλοι είχατε φύγει. Λίγο το χλιμίντρισμα. λίγο ο καλπασμός του και μια φωνή από πίσω που φώναζε “είναι αφηνιασμένο, τρέξτε να σωθείτε!” μας βρήκε κάπου σκαρφαλωμένους , να κοιτάμε το Παράλογο από ψηλά.
Τελικά είναι τόσο παράλογο να σερβίρεις μέχρι τη 01:00 ;

ΥΓ: η φωτο είναι αφιερωμένη σε όλους όσους ήταν εκεί και το μοιραστήκαμε!

Έκθεση ερασιτεχνικής φωτογραφίας #3 ΘΑΛΑΣΣΑ

13438963_1728948144055401_2281453091399265628_nΒγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή —
φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
και την ευφραίνει.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Το ψάλλει με την θεία της φωνή εκείνη,
όταν στους ώμους της απλώνει την γαλήνη
σαν φόρεμά της ο καιρός ο θερινός.

Φέρνει μηνύματα εις ταις ψυχαίς δροσάτα
η μελωδία της. Τα περασμένα νειάτα
θυμίζει χωρίς πίκρα και χωρίς καϋμό.
Οι περασμένοι έρωτες κρυφομιλούνε,
αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε
μες στων κυμάτων τον γλυκόν ανασασμό.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Και σαν κυττάζεις την υγρή της πεδιάδα,
σαν βλέπεις την απέραντή της πρασινάδα,
τον κάμπο της πούναι κοντά και τόσο μακρυνός,
γεμάτος με λουλούδια κίτρινα που σπέρνει
το φως σαν κηπουρός, χαρά σε παίρνει
και σε μεθά, και σε υψώνει την καρδιά.
Κι αν ήσαι νέος, μες σταις φλέβες σου θα τρέξη
της θάλασσας ο πόθος· θα σε ’πη μια λέξι
το κύμα απ’ τον έρωτά του, και θα βρέξη
με μυστική τον έρωτά σου μυρωδιά.

Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή —
φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
και την ευφραίνει.

Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων; —
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων,
που σάβανό των έχουν τον ψυχρόν αφρό,
και κλαίν για ταις γυναίκες των, για τα παιδιά των,
και τους γονείς των, για την έρημη φωλιά των,
ενώ τους παραδέρνει πέλαγο πικρό,

σε βράχους και σε πέτραις κοφτεραίς τους σπρώχνει,
τους μπλέκει μες στα φύκια, τους τραβά, τους διώχνει,
κ’ εκείνοι τρέχουνε σαν νάσαν ζωντανοί
με ολάνοιχτα τα μάτια τρομαγμένα,
και με τα χέρια των άγρια, τεντωμένα,
από την αγωνία των την υστερνή.

Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων;—
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων
που κοιμητήριο ποθούν χριστιανικό.
Τάφο, που συγγενείς με δάκρυα ραντίζουν,
και με λουλούδια χέρια προσφιλή στολίζουν,
και που ο ήλιος χύνει φως ζεστό κ’ ευσπλαγχνικό.

Τάφο, που ο πανάχραντος Σταυρός φυλάει,
που κάποτε κανένας ιερεύς θα παή
θυμίαμα να κάψη και να ‘πη ευχή.
Χήρα τον φέρνει που τον άνδρα της θυμάται
ή υιός, ή κάποτε και φίλος που λυπάται.
Τον πεθαμένο μνημονεύουν· και κοιμάται
πιο ήσυχα, συγχωρεμένη η ψυχή.

Κ.Π Καβάφης
(Από τα Αποκηρυγμένα, Ίκαρος 1983)